NL → EN

Over de serie Elsewhere

Mijn schilderijen zijn vaak tamelijk groot en tonaal, grijsachtig van kleur. Ze tonen het uitzicht of een doorgang uit mijn dagelijkse omgeving, geschilderd op locatie naar de waarneming. Het subjectief perspectief (mijn eigen term) versterkt de ruimtelijkheid. Zo word jij als toeschouwer de mens in het schilderij: Wat doe je hier?

Of zoals galerie Wit het verwoordde: "Alrik Stelling werkt op locatie en schildert daar wat hij ziet: een beeld uit zijn dagelijkse omgeving. Vaak zijn dat interieurs, met veel wand. Door een subtiele aanpassing van het klassieke perspectief lijken de wanden zich ook naar boven en onder toe te vernauwen. Zo plaatst de kunstenaar je midden in het schilderij. De muren lijken op je af te komen, een effect versterkt door de gedempte kleuren van de acrylverf. Helemaal gevangen zit je niet: je kan een raam of deur openen, of een zijgang nemen die naar elders leidt. Dat is het “Elsewhere”, de titel van de hele serie werken, waarmee Alrik Stelling de hoop verbeeldt op een zinvolle wereld elders, weg uit een absurd, onbeduidend en doelloos bestaan. Zijn nieuwste werken zijn geïnspireerd door het uitzicht vanuit zijn atelier: Hollandse daken onder een grauwe Hollandse hemel. Ook die hebben de titel Elsewhere. Terecht."

Lees meer over subjectief perspectief

Over de serie Human

De serie Elsewhere toont bewust geen mensen, want de toeschouwer is de mens in het schilderij. De serie Human - als onderzoekende tegenreactie daarop - had als uitgangspunt juist wél mensen te gaan schilderen. En dan niet van het type knullig wandelaartje in een weids landschap.

Daar waar de serie Elsewhere is begonnen op grote, verticale formaten, is de serie Human begonnen op kleine, vierkante formaten. De vroege werken Air en Operator zijn geschilderd voor de expositie 10 jaar Wit bij Galerie Wit, waarbij werd gevraagd werk te vervaardigen op verstrekte panelen van 10×10 inch (ca. 25×25 cm). Galeriehouder Nico van Breemen noemde vierkant formaat het rottigste formaat dat bestaat. Waarop ik dacht: "Dat zullen we nog wel eens zien". De laatste tijd worden de formaten weer iets groter, maar ze zijn nog altijd vierkant.

Beelden ontleen ik aan diverse media zoals krant, film, Netflix-serie, muziekclip, schilderij, maar ook of aan eigen foto's, rechtstreekse waarneming, herinnering, fantasie. Deels kom ik ze toevallig tegen en triggeren ze mij, deels zoek ik er bewust naar. Van zo'n beeld maak ik een uitsnede, waarna ik - in meer of minder mate - dat beeld nog verder manipuleer tijdens het schilderen. En de titel maakt het dan helemaal af. Zo onstond deze nog altijd groeiende serie waar zowel formeel als inhoudelijk de vrolijkheid vanaf spat, geheel in lijn met mijn gemiddelde gemoedsgesteldheid.

En verder heb ik een hekel aan toelichting geven op mijn eigen werk - dus vraag me er a.u.b. niet om! - omdat:
a) zo'n toelichting vaak enkel fungeert als stoorzender die afbreuk doet aan de associaties van de toeschouwer zelf, en
b) ik mij vreselijk schaam voor de onnozelheid van mijn werk en totaal gebrek aan een flink doorwrochte visie.

Met name b. Gelukkig is mijn ego in de loop der jaren bijkans verschrompeld tot de grootte van een walnoot, dus ben ik al bijna de schaamte voorbij.
Maar a klinkt veel professioneler, dus we houden het gewoon lekker op a. Lees het stuk in Pulchri Magazine voor meer ernstige toelichting en ook humor om te lachen. ("Altijd blijven lachen!").

Lees stuk in Pulchri Magazine - Ernstige toelichting geconstateerd


Prijzen & Nominaties


Overige

Exposities

Pulchri studio, 2021 - The Roaring Twenties


Pulchri studio, 2018 - solo-expositie Human
Opening: Zijn we niet allemaal tragische clowns?


Pulchri studio, 2018 - solo-expositie Human


Pulchri studio, 2014

2024

2023

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

SER, 2012



Contactgegevens

Mobiel: +31 (6) 178 30 968


Contactformulier

Uw e-mailadres


Uw e-mailadres (nogmaals)


Uw bericht